جبرئيل گويد : خدايا من چگونه جاى او را بدانم ؟ خداوند فرمايد : او در چاه بسيار عميق از سجّين ( وادى در جهنّم ) است . امام افزود : كه جبرئيل در آتش دوزخ فرود آيد و او را بيابد به رو افتاده در حالى كه بغل بسته شده است ، پس او را بيرون آورد و به درگاه خدا برد ، پس خدا از او پرسد : اى بندهء من چه مدّت در آتش ماندى و مرا سوگند دادى ؟ گويد : پروردگارا نشمرده‌ام ، خدا مىفرمايد : آگاه باش به عزّتم سوگند اگر درخواست نميكردى مرا « بحقّ محمّد و آل محمّد » هنوز تو را در آتش باقى مىگذاردم ، و لكن بر خود لازم شمرده‌ام كه بنده اى نخواند مرا بحقّ محمّد و اهل بيت او مگر آنچه ( گناهان و خطاها ) كه ميان من و او بوده بر او ببخشم ، و امروز تو را بخشيدم . باب 232 - معنى فلق 1 - معاوية بن وهب گويد : در خدمت امام صادق عليه السّلام بوديم مردى خواند * ( قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ) * ( بگو پناه مىبرم به پروردگار سپيده دم - فلق 113 : 1 ) و آن مرد